Dossier condensatie

 

Alle fossiele brandstoffen zijn koolwaterstoffen die gedeeltelijk bestaan uit waterstof. Bij de verbranding van 1 m³ aardgas wordt ± 10m³ lucht verbruikt. Het resultaat daarvan is warmte plus
8 m³ stikstof, 1m³ CO2 en 2 m³ waterdamp. 

De warmte wordt verdeeld over de woning en de verbrandingsgassen, verdwijnen door de schoorsteen. We weten uit de keuken dat het maken van stoom (waterkoker) energie kost. Omgekeerd levert het condenseren van stoom of waterdamp veel energie op. Als we dus de 2 m³ waterdamp, die normaal via de schoorsteen verdwijnt, laten afkoelen tot onder het dauwpunt (voor gas ± 58 °C, voor mazout ± 47 °C), krijgen we veel extra warmte (latente warmte). 

Bij traditionele ketels stromen de rookgassen door een warmtewisselaar. Het CV-water stroomt door de warmtewisselaar en neemt de warmte van de rookgassen op. De warmte die hier benut wordt, heet ook wel voelbare warmte. Hoe lager de temperatuur van de rookgassen, hoe meer ze worden afgekoeld, hoe meer condensatie er ontstaat en hoe hoger het rendement van uw ketel. De rookgassen worden afgekoeld tot een gemiddelde schoorsteentemperatuur van 120 °C. 

Naast deze voelbare warmte is er dus ook niet-voelbare of latente warmte. Deze is tijdens de verbranding in de vorm van waterdamp aanwezig. De volgende vergelijking schept meer duidelijkheid: bij een oude ketel (meer dan 20 jaar) is de schoorsteentemperatuur ongeveer 180 °C, bij een lagetemperatuurketel 120 °C en bij een condensatieketel slechts 10 °C boven de temperatuur van de radiatoren. U ziet zelf wat de besparing is. Bij stookolie is de latente warmte 6%, voor aardgas 11%. De energiebesparing loopt voor gas van minimum 14% tot meer dan 35% en voor stookolie van 7% tot meer dan 35%.

Naar boven

Terug