Dossier condensatie

 

Toen in de jaren 60 de centrale verwarming algemeen werd, was er niet veel keuze buiten een standaardketel die op 90 °C werkt met een zeer elementaire regeling. Na de eerste oliecrisis begin jaren 70 werd het energieverbruik belangrijker vanwege de hogere energieprijs. Dus zochten fabrikanten oplossingen zoals een regeling die de keteltemperatuur aanpast aan de buitentemperatuur (weersafhankelijke regeling) en ketels die werken bij lagere temperaturen. De energieverliezen werden zo kleiner en het rendement ging omhoog. 

In de jaren 90 was het milieu echt nieuws: zure regen en het vrijkomen van stikstofoxiden bij verbranding baarden veel zorgen. Minder verbruik betekende ook minder vervuiling. Daarom dat het concept van verwarmingsketels opnieuw bekeken werd en de eerste condensatie- of Hoog Rendementsketels (HR-ketels) zagen het levenslicht. 

Energie was relatief goedkoop en lager verbruik bleef minder belangrijk. Kyoto, nieuwe CO2-richtlijnen en de plotse energieprijsstijgingen veranderden alles. Condensatietechniek bleek de enige doordachte oplossing. De hedendaagse condenserende ketel warmt de stookruimte niet op (lage stralingsverliezen), levert warmte af als u die nodig heeft (lage stilstandverliezen) en heeft minimale energieverliezen via de schoorsteen (lage schoorsteenverliezen). Dit optimaal rendement gekoppeld aan een moderne brandertechnologie levert een zeer lage uitstoot van schadelijke stoffen, en dat is beter voor mens en milieu.

Naar boven

Terug